De paasdagen zijn weer achter de rug, en we zijn lekker weer begonnen, en natuurlijk praat je met je kinderen over hoe ze de paasdagen hebben gevonden en of er nog leuke dingen zijn gebeurd. Sarai haar haren zijn gesteld, ik vroeg nog even of ze soms bedoelde gesteyld, maar nee," domme juffie gesteld". Oke, dat ga ik ook eens aan mijn kapper vragen. Verder was er een kennis van iemand die zijn been verbroken is.
Tijdens het middag gesprek vroeg ik aan de kinderen of ze ook nog konden herinneren van toen ze een baby waren, nou dat is moeilijk, dus ik stelde de vraag of ze dachten dat ze erg waren veranderd. "Ja, vroeger had ik niet veel haar, alleen maar een steeltje haar". Je kreeg eten door je navelstrengel, en ook zei een kind dat hij nu wel veranderd is want nu had hij grote oren had zijn mama gezegd (figuurlijk of letterlijk). Ook waren er kinderen die een lokje haar in een fotoboek hadden, dus natuurlijk vraag je dan hoe ze daar aan komen, "nou die heeft mijn mama er uitgehaald, uit mijn hoofd."
Gelukkig was het gister weer een dagje lekker weer en Noa mocht met haar blote benen, "O mocht jij dat, ik mocht alleen achter in de tuin van mijn mama,"zei ik. "Nee, "zei Noa, Ik mocht overal met korte benen ".
In onze klas hebben we tegenwoordig ook een moestuin, die hoorde eigenlijk bij de boerderij, maar de zaadjes beginnen nu te groeien, en elke dag wordt er naar gekeken, en toen er nog niets te zien was, zagen mijn kinderen de worteltjes al onder de grond.
Ik ga nu naar de vergadering, u leest gauw weer over de topste klas van de Hussel.